Heey,

een eeuwigheid na mijn laatste bericht, wordt het tijd dat ik er nog eens werk van maak! Na mijn laatste bericht, was het op 17 oktober de laatste dag school, geen afscheidsdag maar echt een super frustrerende dag. Iedereen krijgt een papier en daarmee moet je rondgaan in alle klassen van de school, waar je het dan moet laten tekenen dat je geen schulden meer hebt. De cafeteria, het kopieermachien, het secretariaat... Honduras moest Honduras niet zijn natuurlijk moesten er niet een paar dingen gesloten zijn zodat je het niet helemaal kan invullen, of moest er niemand zijn die verantwoordelijk is om op het einde iedereen zijn briefjes af te halen! Daarna ben ik nog 2 weken vrijwillig naar school geweest, er waren alleen nog lessen van het orkest, geen normale lessen meer, dus het enige wat ik er eigenlijk kon doen, is wat rondhange en babbelen, maar het was wel enorm plezant!

Daarna, de eerste week van november, was het Orientation Camp van AFS in de ruines van de Copan Mayas, met ongelooflijk slaapverwekkende uitleg, en nog meer uitleg! We moesten ook een Spaanse test afleggen, omdat als je genoeg hebt, mag je misschien van AFS in februari of maart mee met een medische brigade van Amerika die een maand rondreizen door Honduras om in afgelegen gebieden de bevolking spuitjes te geven enzo. als vertaler-tolk van engels naar spaans en omgekeerd. Kwas geslaagd voor mijn test, dus nu hoop ik dat ik mee kan, want dat zou wel echt een fantastische kans zijn om zo eens bergdorpjes en oude traditionele dropjes te bekijken! Verder was Copan echt wel heel plezant, het voelde wel heel speciaal om nog eens nederlands te klappen, te lachen met de Duitsers omdat wij hen wel ongeveer verstaan als zij spreken, maar zij ons niet, om eens te wandelen op straat in plaats mij altijd te verplaatsen in auto, om de ongelooflijk goeikope souvenirwinkeltjes binnen te gaan, maar vooral om is wat dingen te vergelijken van wat je al meegemaakt hebt! De ruines zelf waren wel heel mooi, maar het regende pijpenstelen en niemand had een regenjas of wat anders bij, dusjah... `s Avonds zijn we nog naar het ViaVia Cafe met de Belgen geweest, een cafe dat wordt opengehouden door een Gentenaar en nen Antwerpenaar die daar al 8 jaar wonen. De keuze voor de menu was moeilijk! Het belgisch bier was uitverkocht, dus was het kiezen tussen ne warme chocomel of spuitwater, hèèl moeilijk!

De week erop ben ik met Valerie naar Comayagua geweest, een dorpje dat vroeger de hoofdstad van Honduras was. De bus naar daar was al een belevenis op zich, het voelde alsof de bus elk moment in duizend stukken kon barsten, de deuren waren de hele tijd open want er hing een of andere typ buiten de deur te bengelen al roepend `Comayagua, Comayagua!`, dus als ge wou opstappen kont ge hem zo late stoppe. En er waren ook nog werken op de weg, dus als de bus moest stoppen, stappen er mensen in die dan hun werk er van maken om aan iedere passagier 10 keer te vrage of hij wel zeker is dat hij geen fruit wilt kopen waarmee ze waarschijnlijk al 3 dagen mee in de zon rondlopen. Comayagua zelf was echt heel schoon, er was een kerk met de 2de oudste klok ter wereld, en eens helemaal boven had je echt een prachtig uitzicht!

Verder: ik heb nog sociaal werk in Chiminike, een soort Technopolis maar veel cooler eigenlijk, nie dat we veel moeten doen maar tis wel gezellig. Tis ni echt het sociaal werk dak in gedachte had, maar kmoet nog eens verder kijken voor iets dat dichtbij en veilig is! Deze vrijdag gaan we wel met AFS helpen in Hospital Escuela, het nationaal ziekenhuis, om eerst kado`tjes te maken en daarna daar uit te delen aan de kinderen! Er liggen nu meer dan ooit kinderen in het ziekenhuis, want er is een plaag van dengue hier. Er is al een man gekomen in ons huis om met een soort van gasspuiter om alle zancudos (de muggen die u dengue geven) te doden. Want tegen dengue bestaan geen pillen ofzo, zoals tegen malaria.

Ik kan nog heel veel meer vertellen, want het is hier echt super plezant en kheb veel te weinig tijd om alles te doen dat ik zou willen doen en ik wil nu al niet meer terugkomen in julie!

Heeeeel veel groetjes en tot de volgende keer!

xx